Πόσο καιρό θα διαρκέσει η κρίση;

Πόσο καιρό θα διαρκέσει η κρίση;

Περνούσαμε μέ άνεση, είχαμε άφθονία αγαθών, απολαμβάναμε τή ζωή μας. Αγοράζαμε τά καλύτερα, καταναλώναμε πολλά, τά χαιρόμασταν όλα.

Μέχρι λίγα χρόνια πριν. Μέχρι πού ή κρίση κτύπησε τήν πόρτα τής πατρίδας μας καί έπληξε καίρια τά σπίτια, τις οικογένειες, τις δουλειές μας.

Τώρα οί μισθοί μειώθηκαν δραματικά, οί συντάξεις περιορίσθηκαν. Παρέμειναν όμως τά χρέη καί τά δάνεια, αύξήθηκαν οί φόροι, αύξάνεται τό κόστος τής ζωής. Καί άν συνέβη νά χάσουμε τή δουλειά μας; Παλεύουμε τότε μέ τις ολοένα μικρότερες συντάξεις τού παππού καί τής γιαγιάς νά άντέξουμε.

Ή άγωνία στά πρόσωπα, ό φόβος στις καρδιές, ή άπελπισία κυριαρχεί μέσα μας καί γύρω μας. Πόσο άκόμη θά πάει αύτή ή κατάσταση; Πόσο θά άντέξουμε;

Μάς είπαν κάποιοι άτι ή δυσκολία θά συνεχισθεΐ τό 2013 καί ότι άνάκαμψη τής οικονομίας μας, καί έπομένως ή βελτίωση τών όρων τής ζωής μας,

θ’ άρχίσει άπό τό 2014. Άλλοι ύποστηρίζουν ότι ή Ελλάδα δέν πρόκειται νά έπιστρέψει σέ τροχιά άνάπτυξης πριν άπό τό 2015 ή καί άργότερα. Ή 'Ελλάδα γυρίζει στήν έποχή τού 1950 καί θά άργήσει πολύ νά ξαναβρεΐ τόν έαυτό της.

Ποιόν νά πιστέψεις; Στά τόσα χρόνια πού κρατεί αύτή ή κρίση, τόσα καί τόσα μάς είπαν, άλλα δυσάρεστα καί άλλα έλπιδοφόρα. Πόσα άπ’ αύτά άποδείχθηκαν άληθινά;

Κάποιος πρέπει νά μάς δώσει τή σωστή άπάντηση στό έρώτημα πού μάς παιδεύει: Μέχρι πότε θά διαρκέσει ή κρίση; Θέλουμε νά τό γνωρίζουμε. Γιά νά κάνουμε σωστά τόν προγραμματισμό μας, νά άνασυντάξουμε τις δυνάμεις μας, νά μπορούμε νά τρέφουμε κάποιες έλπίδες.

Γιά τή μεγάλη οικονομική κρίση, τό γνωστό «κράχ» πού συνέβη στήν Αμερική τό 1929, ό άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, άρχιεπίσκοπος Άχρίδος, έγραφε: «Μέχρι πότε θά διαρκέσει ή κρίση;». Καί έδωσε στή συνέχεια τήν άπάντηση: «Όσο τό πνεύμα τών άνθρώπων παραμείνει δίχως άλλαγή. Ώσπου οί ύπερήφανοι ύπαίτιοι αύτής τής κρίσης νά παραιτηθούν μπροστά στόν Παντοδύναμο. Ώσπου οί άνθρωποι καί οί λαοί νά θυμηθούν τήν άκαταλαβίστικη λέξη “κρίση”, νά τή μεταφράσουν στή γλώσσα τους, ώστε μέ άναστεναγμό καί μετάνοια νά φωνάξουν: “ή θεία δίκη”!» (Επιστολή «Στον παπα-Κάραν», περιοδικό ΉΔράσις μας, τεϋχ. 483 [Νοέμβριος 2010], σελ. 341).

Τί λέγει ό σοφός καί άγιος Σέρβος Ιεράρχης;

Ότι ή κρίση θά διαρκεΐ όσο δέν άλλάζει ή νοοτροπία μας, όσο δέν μεταβάλλεται ό νοϋς μας, όσο δέν μετανοούμε δηλαδή. Όσο υψώνουμε μέ ύπερηφάνεια τό άνάστημά μας μπροστά στόν παντοδύναμο Δημιουργό μας καί δέν ύπακούουμε στούς νόμους Του, δέν έφαρμόζουμε τό άγιο θέλημά Του, άλλά άκολουθοϋμε τή δική μας σκέψη, τούς δικούς μας νόμους, τό δικό μας θέλημα. Ή κρίση θά διαρκεΐ όσο δέν μεταφράζουμε σωστά τή λέξη «κρίση» καί δέν φωνάζουμε μέ μετάνοια καί στεναγμούς, μέ πόνο καί δάκρυα: «ή θεία δίκη»! Αύτό πού περνούμε είναι ή τιμωρία τού Θεού γιά τήν άποστασία μας!

Πρέπει λοιπόν νά άλλάξουμε νοοτροπία. Νά σκεφθοΰμε διαφορετικά. Νά διορθώσουμε τή ζωή μας. Νά έπιστρέψουμε στόν Θεό μέ ταπείνωση. Νά έπιστρέψουμε στις έκκλησιές μας. Νά ζοΰμε μέ προσευχή καί έξάρτηση άπό τόν Θεό, νά μελετούμε συστηματικά τόν λόγο Του, νά τόν κάνουμε πράξη στή ζωή μας. Νά καταφεύγουμε στά ιερά Μυστήρια τής ’Εκκλησίας, προπάντων δέ στό Μυστήριο τής Μετάνοιας καί ίεράς Έξομολογήσεως.

Μάς τό έχει πει πριν άπό πολλούς αιώνες ό Θεός: «Έάν θέλητε καί είσακούσητέ μου, τά άγαθά τής γής φάγεσθε έάν δέ μή θέλητε, μηδέ είσακούσητέ μου, μάχαιρα ύμάς κατέδεται» (Ησ. α' 19-20). Θά θελήσετε μέ άπόφαση σταθερή νά μέ άκούσετε μέ τήν καρδιά σας; Τότε θά άπολαμβάνετε πλούσια τά άγαθά τής γής. Αντίθετα, άν πορευθεΐτε άγνοών τας τό νόμο μου καί τις έντολές μου, θά σάς φάει μαχαίρι. Τότε έγκλήματα, βία 

καί πόλεμοι, συγκρούσεις, άδικίες, έκμετάλλευση, πείνα καί όλεθρος θά είναι τό άποτέλεσμα.

Βλέπουμε τή συγκλονιστική έπαλήθευση τών λόγων τού Θεού σέ κάθε έποχή, σέ κάθε έθνος. Τή βλέπουμε καί σήμερα στήν πατρίδα μας καί σ’ όλο τόν κόσμο.

Ό Θεός «τήν πάνδημον πονηριάν δημοσίαις μάστιξι σωφρονίζει»· τή γενική άποστασία τήν άναχαιτίζει μέ δημόσιες μάστιγες, μέ γενικές δοκιμασίες καί συμφορές, λέγει ό Μέγας Βασίλειος. Όλες οί δοκιμασίες πού μάς ταλαιπωρούν καί κάνουν πικρή τή ζωή μας, όλα τά βάσανα «πρός άποχήν τής άμαρτίας έπινενόηνται», όλα τά έπιτρέπει ό Θεός γιά νά άφήσουμε τήν άμαρτία. «Τό μέν οϋν κυρίως κακόν ή άμαρτία». Τό πραγματικό κακό δέν είναι ή κρίση, ή θλίψη, ή άσθένεια. Τό πραγματικό κακό είναι ή άμαρτία.

Λοιπόν; Μέχρι πότε θά διαρκέσει ή κρίση;

Ή διάρκεια τής κρίσεως πού μάς ταλαιπωρεί τά τελευταία χρόνια δέν έξαρτάται άπό τούς ύπουργούς καί τούς πρωθυπουργούς μας πρωτίστως, δέν είναι στά χέρια τών σοφών οικονομολόγων πού παλεύουν χωρίς άποτέλεσμα, δέν έπηρεάζεται άπό τούς μεγάλους τής γής καί τις πολύκροτες συσκέψεις τους. Ούτε άπό τόν Θεό έξαρτάται. Ναί! Ούτε άπό τόν Θεό. Έξαρτάται άπό έμάς πού ζοΰμε τήν κρίση καί ύφιστάμεθα τήν ταλαιπωρία της.

Θά μετανοήσουμε; Θά άφήσουμε τή ζωή τής άμαρτίας; Θά ύποταχθοϋμε στις άγιες έντολές τού Θεού καί θά δεχθούμε στή ζωή μας τό σωτήριο θέλημά Του; Μόνο τότε θά λυτρωθούμε. Μόνο τότε θά δούμε τόν ήλιο τής χαράς νά λάμπει στόν ούρανό τής πατρίδος μας, νά ζεσταίνει τή ζωή μας. Μέχρι νά γίνει αύτό, ή κρίση θά διαρκεΐ. Διότι ή άμετανοησία είναι κρίση πολύ μεγαλύτερη άπό τήν οικονομική κρίση πού μάς ταλαιπωρεί.