Ιερός Ναός Αγίου Μοδέστου

Ιερός Ναός Αγίου Μοδέστου

Φέρει, Μόδεστε παμμάκαρ, καὶ σὸν τάφον,

Ἡ τὸν τάφον φέρουσα γῆ τοῦ Κυρίου.

Βιογραφία

Τα βιογραφικά στοιχεία του Αγίου Μοδέστου είναι αρκετά συγκεχυμένα. Για παράδειγμα, τον πατέρα του Ευσέβιο και τη μητέρα του Θεοδούλη από τη Σεβάστεια της Παλαιστίνης, τους θέλουν επί Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.) να πεθαίνουν στη φυλακή, ενώ γνωρίζουμε ότι τα χρόνια της πατριαρχίας του Αγίου αυτού ήταν από το 632 μ.Χ. μέχρι το 634 μ.Χ.

Ο Άγιος Μόδεστος, ανακαίνισε τα Ιερά προσκυνήματα, που καταστράφηκαν από τους Πέρσες και ζήτησε τη συνδρομή των χριστιανών από την Ανατολή.

Οσιακά αφού έζησε και πολλά για τους Αγίους τόπους αφού έκανε, απεβίωσε ειρηνικά.

Ο Άγιος φέρεται να προστατεύει τα ζώα, ιδιαίτερα αυτά που σέρνουν άροτρο. Στην εορτή του δεν «εορτάζουν» μόνο τα βόδια, αλλά κατά επέκταση όλα τα οικόσιτα ζωντανά. Σε πολλά μέρη γίνονται συλλείτουργα, αγιασμοί και αφού «ευλογηθούν - διαβαστούν» από τον παπά τα ζώα, φτιάχνονται κόλλυβα. Τελικά το δίνουν στα ζώα να το φάνε. Στην Λέσβο του Αγίου Μόδεστου, παίρνουν αγιασμό και ραντίζουν με αυτόν τα χωράφια τους, για να γλυτώσουν από τις ακρίδες και όλα τα άλλα κακά.

Παρρεκκλήσιο  Αγίου Μοδέστου

Το εκκλησάκι του Αγίου  Μοδέστου  κτίστηκε το   1905 με πρωτοβουλία του Χ΄΄ Γιώργη Οικονόμου Ανδρέα Βακλά  και με την εθελοντική εργασία  Δερυνειωτών  και επερατώθη μέσα σε δύο χρόνια.  Τα εγκαίνια  του παρεκκλησίου  έγιναν στις 30 Ιουνίου  1929  από τον τότε Μητροπολίτη Κιτίου Νικόδημο Μυλωνά.

Συχνά οι βοσκοί συνηθίζουν να αφιερώνουν ζώα  ή κέρινα ομοιώματα ζώων στον Άγιο Μόδεστο, ως ένδειξη  ευχαριστίας για την προστασία ή θεραπεία των ζώων τους από τον Άγιο.

Ἀπολυτίκιον

Ὁσίως τὸν βίον σου διαπεράσας σοφέ, ποδήρει κεκόσμησαι ἱερωσύνης φαιδρῷ, ἱερόαθλε Μόδεστε, ὅθεν καὶ ἐναθλήσας προθυμότατα πάτερ, νῦν ἐν ἀγαλλιάσει τῷ Χριστῷ συναγάλλη, πρεσβεύων ὑπὲρ πάντων ἡμῶν τῶν εὐφημούντων σε.

Κοντάκιον

Ήχος γ'. Η Παρθένος σήμερον.

Ιακώβου μάκαρ σε, του αδελφού του Κυρίου, αρετών διάδοχον, ως και του θρόνου και τέλους, στέφομεν την θείαν σου κάραν ως ειδότες, κράζοντες` μη υπερίδης τους σους ικέτας, τους την μνήμην σου τελούντας, Ιερέων και Μαρτύρων Μόδεστε καύχημα.